Moral stories! The scientist’s assessment!

English

While a scientist was driving through a village, the tire got punctured on the way. There was no shop nearby. He would have to travel at least a mile before reaching a bigger town. Since no one was with him, he began changing the punctured tire himself.

After removing all the bolts and about to take the spare tire from the trunk, he stumbled and fell down. At that moment, the bolts he was holding in his hand scattered and fell into a nearby puddle.

While he was thinking about how to retrieve the bolts that had fallen into the pond, a passerby in torn clothes came along that way. Seeing him, the passerby asked, "Sir... what happened... do you need any help?" The scientist thought, what good would it do to tell him about this.

"Nothing... you may go," he said. Just as the passerby was about to leave, an idea struck the scientist. Immediately, he said, "If you take out the 4 bolts of mine that fell into this pond, I will give you any amount of money you want."

"Oh... so that’s your problem? I don’t mind getting down into the pond and retrieving it for you. There’s an easier way than that. Remove one bolt each from the three wheels, fit this wheel, and then buy 4 bolts from the mechanic’s shop in the next town and fix them onto all the wheels," said the passerby. Hearing this, the great scientist felt ashamed that he had not thought of such an easy solution, and, realizing he had misjudged the passerby, bowed his head in embarrassment.

A moral story that children should know.

Tanglish

Kiraamaththin vazhiyaaga vignyaani oruvar, kaar oottich sendrapozhudhu vazhiyil tyre puncher aagivittadhu. Arugil kadai edhum illai. Kurainthapatcham oru mail sendraalthaan periya oor varum. Avarudan yaarum varaadha kaaranaththaal avare puncharaana tyre-ai maattra aarambiththaar.

Anaiththu bolt-taiyum kazhatrivittu, tikkiyil irundha stepney-ai edukka pogumpozhudhu kaal thadukki keezhe vizhundhaar. Appozhudhu than kaiyil vaiththirundha bolt-gal sithari arugilirundha oru kuttaiyil vizhundhuvittadhu.

Kuttaiyil vizhundha bolttugalai eppadi eduppadhu ena yosiththukkondu irukkumbodhu, kizhindha aadaiyodu oru vazhippokkan andha vazhiyaaga vandhaan. Vazhippokkan ivaraip paarththu, "Aiyaa.. enna aachchu.. edhaavadhu udhavi vendumaa?'' ena vinava, ivanidam idhaip patrich solli enna aaga pogiradhu ena vignaani enninaar.

"Ondrum illai... neengal pogalaam'' enak koorinaar. Andha vazhippokkanum kilamba eththanikkumbodhu vignaanikku oru ennam thondriyadhu. Udane, "Indhak kuttaiyil vizhundha ennudaiya 4 bolttaiyum eduththuththandhaal unakku evvalavu panam vendumaanalum naan tharugindren'' endraar.

"O... idhuthaan ungaludaiya prachnaiyaa? Naan kuttaiyil irangi eduththu tharuvadhil edhuvum aatchaepanai illai. Adhivida oru sulabamaana vazhi ulladhu. Moondru sakkarangalil irundhu thalaa oru bolttai kazhatri indhach chakkarathai maatti, aduththa ooril ulla mekkaanik kadaiyil 4 bolttugal vaangi ellaa sakkarathilum maattik kollungal'' endru vazhippokkan solliyadhum, periya vignaaniyaana namakku indha sulabamaana vazhi theriyaamal poivittadhae endrum, vazhippokkanai thavaraaga edai pottadhai enniyum vetkith thalai kunindhaar.

A moral story that children should know.

Tamil

கிராமத்தின் வழியாக விஞ்ஞானி ஒருவர், கார் ஓட்டிச் சென்றபொழுது வழியில் டயர் பஞ்சர் ஆகிவிட்டது. அருகில் கடை ஏதும் இல்லை. குறைந்தபட்சம் ஒரு மைல் சென்றால்தான் பெரிய ஊர் வரும். அவருடன் யாரும் வராத காரணத்தால் அவரே பஞ்சரான டயரை மாற்ற ஆரம்பித்தார்.

அனைத்து போல்ட்டையும் கழற்றிவிட்டு, டிக்கியில் இருந்த ஸ்டெப்னியை எடுக்கப் போகும்பொழுது கால் தடுக்கி கீழே விழுந்தார். அப்பொழுது தன் கையில் வைத்திருந்த போல்ட்கள் சிதறி அருகிலிருந்த ஒரு குட்டையில் விழுந்துவிட்டது.

குட்டையில் விழுந்த போல்ட்டுகளை எப்படி எடுப்பது என யோசித்துக்கொண்டு இருக்கும்பொழுது, கிழிந்த ஆடையோடு ஒரு வழிப்போக்கன் அந்த வழியாக வந்தான். வழிப்போக்கன் இவரைப் பார்த்து, “ஐயா.. என்ன ஆச்சு.. ஏதாவது உதவி வேண்டுமா?” என வினவ, இவனிடம் இதைப் பற்றிச் சொல்லி என்ன ஆகப் போகிறது என விஞ்ஞானி எண்ணினார்.

“ஒன்றும் இல்லை… நீங்கள் போகலாம்” எனக் கூறினார். அந்த வழிப்போக்கனும் கிளம்ப எத்தனிக்கும்பொழுது விஞ்ஞானிக்கு ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. உடனே, “இந்தக் குட்டையில் விழுந்த என்னுடைய 4 போல்ட்டையும் எடுத்துத்தந்தால் உனக்கு எவ்வளவு பணம் வேண்டுமானாலும் நான் தருகின்றேன்” என்றார்.

“ஓ… இதுதான் உங்களுடைய பிரச்னையா? நான் குட்டையில் இறங்கி எடுத்துத் தருவதில் ஏதும் ஆட்சேபணை இல்லை. அதைவிட ஒரு சுலபமான வழி உள்ளது. மூன்று சக்கரங்களில் இருந்து தலா ஒரு போல்ட்டைக் கழற்றி இந்தச் சக்கரத்தை மாட்டி, அடுத்த ஊரில் உள்ள மெக்கானிக் கடையில் 4 போல்ட்டுகள் வாங்கி எல்லா சக்கரத்திலும் மாட்டிக் கொள்ளுங்கள்” என்று வழிப்போக்கன் சொல்லியதும், பெரிய விஞ்ஞானியான நமக்கு இந்த சுலபமான வழி தெரியாமல் போய்விட்டதே என்றும், வழிப்போக்கனைத் தவறாக எடை போட்டதை எண்ணியும் வெட்கித் தலை குனிந்தார்.