English
In India, the 'Immoral Traffic (Prevention) Act' is in force to prevent human trafficking and curb commercial sexual exploitation. However, complaints have arisen that the provisions of this law, especially Section 17, are being misused by the police. During police raids on illegal brothels, complaints have been raised that women who are trafficked and suffering, along with women who engage in the trade of their own free will, are being detained and forcibly sent to rehabilitation homes.

In such a situation, a case was filed in the Supreme Court against this practice, pointing out that the rights and personal liberty of adults who had chosen this profession on their own were being affected.
The case was heard in detail by a bench of Supreme Court judges J.B. Pardiwala and R. Mahadevan. During the hearing, the judges expressed serious concern over the manner in which Section 17 of the ITPA (ITPA) Act is being implemented.
During the investigation, it was pointed out that it is not lawful for officials to arbitrarily decide that everyone present there during the operation must be forcibly rescued or rehabilitated, and that the authorities do not have a clear procedure to distinguish between victims and those acting of their own free will.

After thoroughly examining the case, the judges stated in their final verdict, ``Adult persons who engage in sex work of their own free will cannot be treated as criminals merely because they are in that profession. Activities such as running trafficking networks and brothels will continue to remain punishable under the law. However, an adult engaging in sex work of their own volition is not an offense under Indian law.
During police raids, adult sex workers should not be taken into custody or forcibly confined in rehabilitation homes against their will. Furthermore, when persons rescued after raids are produced before magistrates, magistrates are instructed to conduct a preliminary inquiry. Magistrates must personally ensure whether the person is engaging in this profession of their own free will, whether they wish to go to a shelter home, and whether their statement is being given without any threat or external coercion.

Magistrates can reject a person’s wishes only if there is a serious threat to their life or if there is clear evidence that traffickers have manipulated and deceived their consent. If they do so, the reasons for the rejection must be recorded in writing.
Law enforcement authorities’ focus should be solely on suppressing human trafficking and exploitation, and should not be on depriving adults with the right to make their own decisions of their constitutional rights,” they have stated emphatically.
Tanglish
Indhiyaavil manithak kadathalai thadukkavum, vaniga reethiyaana paaliyal surandalai odukkavum 'Immoral Traffic (Thaduppu) Sattam' nadaimuraiyil ullathu. Aanaal, inthach sattathin vidigal (kurippaagap pirivu 17) kaaval thuraiyinaaraal thavaraaga payanpaduthappaduvathaaga pugaargal ezhunthana. Sattavirōdha paaliyal viduthigal meethu kaavalthurai nadathum sōthanaihalinpodhu, kadaththappattuth thuyarappadum paathikkappatta pengalōdu serththu, sontha viruppathin peril aththozhilil eedupadum pengalum thaduththu vaikkappattu, valukkattaayamaaga maruvaazhvu illangalukku anuppappattu varuvathaaga, pugaargal ezhunthana.

Itthagaiya சூழalil, thaangalaagave iththozhilai therdhedutha vayathu vantha nabargalin urimaiyum, thanimanitha sudhandhiramum paadhikkappaduvathaiச் சுட்டிக்காட்டி, intha nadaimuraiyai ethirththu uchcha neethimanrathil vazhakkut thodarkkappattathu.
Ivvazhakkai uchcha neethimanra neethibathigal J.P.Barthivala matrum A. Mahadevan ஆகியோர் adangiya amarsu virivaaga visaaranai seythathu. Visaaranaiyin pothu, I.D.P.A (ITPA) sattathin 17-vathu pirivu nadaimuraiப்படுத்தப்படும் vidham kuriththu neethibathigal kadum kavalaith தெரிவித்தனர்.
Sothanaiyin pothu angu irukkum ovvoruvaraiyum kattaayamaaga meetka vendum endro allathu maruvaazhvu alikka vendum endro athigaarigal thannichaiyaaga mudiveduppathu sattappadiyaanathu alla endrum, paathikkappattavargalaiyum sontha viruppathil seyalpadupavargalaiyum piriththariyum thelivaana nadaimurai athigaarigalidam illai endrum visaaranaiyin pothu suttikkaattappattathu.

vazhakkai muzhumaiyaaga aaraaintha neethibathigal, thangalathu iruthith theerppil, ``suyaviruppaththin peril paalina thozhilil eedupadum vayathu vantha nabargalai, avargal anthath thozhilil irukkiraargal endra ore kaaranaththirkaagaak kutravaaligalaaga karutha mudiyaathu. kadaththal networkugal matrum paaliyal viduthigalai nadaththuvathu pondravai sattappadi kutramaagave needikkum. aanaal, vayathu vantha oruvar thanathu sontha viruppaththin peril paaliyal thozhilil eedupaduvathu inthiyaach sattaththinpadi kutramalla.
Kaavalthurai sodhanaigalin podhu vayadhu vandha paaliyal thozhilalargalaik kaavalil edukavoo alladhu avargalin viruppathirkku maaraaga maruvaazhvu illangalil kattaayappaduthi adaikkavoo koodaadhu. Melum, sodhanaigalukkup piragu meetkappadum nabargal maajisthiraettugal munnilaiyil aajarpaduththappadum podhu, maajisthiraettugal kattaayam oru mudharkatta visaaranaiyai nadaththa vendum ena arivuruththappadugiradhu. Andha nabar sondha viruppathil iththozhilil eedupadugiraaraa, paadhugaappu illaththirkuch chella virumbugiraaraa matrum avarudaiya vaakkumoolam evvidha mirattaloo, velippura kattaayamo indri alikkappadugiradhaa enbadhai maajisthiraettugal thanippatta muraiyil urudhi seiya vendum.

Oru nabarin uyirukku theevira aabathu irukkum பட்சத்திலோ allathu kadathalkarargal avargalin sammathathai kaiyandu emaatriyatharkaana thelivaana aathaarangal irukkum பட்சத்திலோ mattume avargalin viruppathai maajistraettugal nirakarikka mudiyum. Avvaaru nirakarithaal atharkaana kaaranangalai ezhuththupoorvamaaga padhivu seiya vendum.
Satta amalakka th thuraiyinarin gavanam manithak kadaththal matrum surandralai odukkuvathil mattume irukka vendume thavira, sontha mudivedukkum urimaiyulla vayathu vanthorin arasiyalamaippu urimaigalaiப் பறிப்பathaaga irukka koodathu." ena thittavattamaagaத் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.
Tamil
இந்தியாவில் மனிதக் கடத்தலைத் தடுக்கவும், வணிக ரீதியான பாலியல் சுரண்டலை ஒடுக்கவும் ‘இம்மோரல் டிராஃபிக் (தடுப்பு) சட்டம்’ நடைமுறையில் உள்ளது. ஆனால், இந்தச் சட்டத்தின் விதிகள் (குறிப்பாகப் பிரிவு 17) காவல் துறையினரால் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதாகப் புகார்கள் எழுந்தன. சட்டவிரோத பாலியல் விடுதிகள் மீது காவல்துறை நடத்தும் சோதனைகளின்போது, கடத்தப்பட்டுத் துயரப்படும் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களோடு சேர்த்து, சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் அத்தொழிலில் ஈடுபடும் பெண்களும் தடுத்து வைக்கப்பட்டு, வலுக்கட்டாயமாக மறுவாழ்வு இல்லங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டு வருவதாக, புகார்கள் எழுந்தன.

இத்தகையச் சூழலில், தாங்களாகவே இத்தொழிலைத் தேர்ந்தெடுத்த வயது வந்த நபர்களின் உரிமையும், தனிமனித சுதந்திரமும் பாதிக்கப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டி, இந்த நடைமுறையை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடரப்பட்டது.
இவ்வழக்கை உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் ஜே.பி.பர்திவாலா மற்றும் ஆர். மகாதேவன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு விரிவாக விசாரணை செய்தது. விசாரணையின் போது, ஐ.டி.பி.ஏ (ITPA) சட்டத்தின் 17-வது பிரிவு நடைமுறைப்படுத்தப்படும் விதம் குறித்து நீதிபதிகள் கடும் கவலை தெரிவித்தனர்.
சோதனையின் போது அங்கு இருக்கும் ஒவ்வொருவரையும் கட்டாயமாக மீட்க வேண்டும் என்றோ அல்லது மறுவாழ்வு அளிக்க வேண்டும் என்றோ அதிகாரிகள் தன்னிச்சையாக முடிவெடுப்பது சட்டப்படியானது அல்ல என்றும், பாதிக்கப்பட்டவர்களையும் சொந்த விருப்பத்தில் செயல்படுபவர்களையும் பிரித்தறியும் தெளிவான நடைமுறை அதிகாரிகளிடம் இல்லை என்றும் விசாரணையின் போது சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.

வழக்கை முழுமையாக ஆராய்ந்த நீதிபதிகள், தங்களது இறுதித் தீர்ப்பில், “சுயவிருப்பத்தின் பேரில் பாலினத் தொழிலில் ஈடுபடும் வயது வந்த நபர்களை, அவர்கள் அந்தத் தொழிலில் இருக்கிறார்கள் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகக் குற்றவாளிகளாகக் கருத முடியாது. கடத்தல் நெட்வொர்க்குகள் மற்றும் பாலியல் விடுதிகளை நடத்துவது போன்றவை சட்டப்படி குற்றமாகவே நீடிக்கும். ஆனால், வயது வந்த ஒருவர் தனது சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுவது இந்தியச் சட்டத்தின்படி குற்றமல்ல.
காவல்துறை சோதனைகளின் போது வயது வந்த பாலியல் தொழிலாளர்களைக் காவலில் எடுக்கவோ அல்லது அவர்களின் விருப்பத்திற்கு மாறாக மறுவாழ்வு இல்லங்களில் கட்டாயப்படுத்தி அடைக்கவோ கூடாது. மேலும், சோதனைகளுக்குப் பிறகு மீட்கப்படும் நபர்கள் மாஜிஸ்திரேட்டுகள் முன்னிலையில் ஆஜர்படுத்தப்படும் போது, மாஜிஸ்திரேட்டுகள் கட்டாயம் ஒரு முதற்கட்ட விசாரணையை நடத்த வேண்டும் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. அந்த நபர் சொந்த விருப்பத்தில் இத்தொழிலில் ஈடுபடுகிறாரா, பாதுகாப்பு இல்லத்திற்குச் செல்ல விரும்புகிறாரா மற்றும் அவரது வாக்குமூலம் எவ்வித மிரட்டலோ, வெளிப்புறக் கட்டாயமோ இன்றி அளிக்கப்படுகிறதா என்பதை மாஜிஸ்திரேட்டுகள் தனிப்பட்ட முறையில் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

ஒரு நபரின் உயிருக்குத் தீவிர ஆபத்து இருக்கும் பட்சத்திலோ அல்லது கடத்தல்காரர்கள் அவர்களின் சம்மதத்தைக் கையாண்டு ஏமாற்றியதற்கான தெளிவான ஆதாரங்கள் இருக்கும் பட்சத்திலோ மட்டுமே அவர்களின் விருப்பத்தை மாஜிஸ்திரேட்டுகள் நிராகரிக்க முடியும். அவ்வாறு நிராகரித்தால் அதற்கான காரணங்களை எழுத்துப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும்.
சட்ட அமலாக்கத் துறையினரின் கவனம் மனிதக் கடத்தல் மற்றும் சுரண்டலை ஒடுக்குவதில் மட்டுமே இருக்க வேண்டுமே தவிர, சொந்த முடிவெடுக்கும் உரிமையுள்ள வயது வந்தோரின் அரசியலமைப்பு உரிமைகளைப் பறிப்பதாக இருக்கக் கூடாது.” என திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.
மூலதளம்: India News
Click the link above to read the full article on the original website.


